Warning: file_get_contents(http://hydra17.nazwa.pl/linker/paczki/ta-karta.beskidy.pl.txt): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 404 Not Found in /home/server154327/ftp/paka.php on line 5
pokoju.

- Nie. On po prostu jest czarujący.

serca. Ale nie teraz.
czarnej bluzie z wielkim, białym napisem „Prosto” zmierzył go zniesmaczonym, nieco
- Poczekaj! Muszę z tobą pomówić! Parsknęła gniewnie i skręciła w lewo. Alec nie na
Dostała w prezencie? A może kupiła w którymś z londyńskich antykwariatów? Chciał dowiedzieć się nawet takich drobiazgów. To był jedyny sposób, by uporządkować własne uczucia. Musi przecież poznać kobietę, którą nimi obdarzył. Podniósł oczy i spojrzał do lustra. Napotkał w nim odbicie łóżka, w którym zeszłej nocy walczyli ze sobą, a potem się kochali. Chwilami zdawało mu się, że w absolutnej ciszy pustego pokoju słyszy odgłosy ich namiętności. Coraz silniej dręczyło go pytanie, czy Bella nienawidzi go za to, co zrobił. Instynkt podpowiadał mu, że również dla niej ich wspólne doznania były silne, niemal zdumiewające. Ale czy to wystarczy, by wybaczyła mu, że sforsował jej barierę ochronną? Nie obszedł się z nią delikatnie... Spojrzał na swoje dłonie i uświadomił sobie, że musiał jej zadać ból. Tak bardzo się starał, by nigdy nie zrobić krzywdy żadnej kobiecie. Jak na ironię, gdy w końcu spotkał tę wybraną, złamał tę zasadę. Podszedł do otwartego okna i spojrzał na ogród. Niełatwo mu było określić to, co czuł. Wciąż miał do niej żal, że go oszukała. I ciągle zdawało mu się, że kochając ją, kocha dwie różne kobiety, ale żadnej nie ufa.
- Nie tylko. Przestępcza organizacja Blaque'a zagraża również mojej ojczyźnie. Terrorysta zawsze i wszędzie jest terrorystą, i jako taki stanowi śmiertelne niebezpieczeństwo.
głowę, a potem wsparła dłonie na jego szerokich ramionach.
Słuchaj, znajdź sobie innego frajera, co? – brunet zatrzymał się nagle, stając przed
- Nic, nie odzywa się do mnie i ciągle unika – mruknął pod nosem, spuszczając
myśl, że starał się o jej względy morderca.
musiała mu przecież sprawić głęboki ból.
Ledwie po kilku minutach doprowadził ją do szczytu i pocałował potem w policzek.
- To moje zmartwienie. Za kilka tygodni stanę się prawą ręką Blaque’a. A wtedy podam go panu na tacy.
niemu ręce.
Cofnął się ze zdumienia na widok księcia osobiście otwierającego przed nim drzwi.

skuteczniej popychającym Luciena do poślubienia Rose niż wszelkie intrygi.

- Poradzę sobie. - Machinalnie dotknęła medalionu, w którym ukryto maleńki mikrofon.
jej rękach napełnił go dumą. Wyprostował się, uniósł podbródek i znów zaczął jej
- Nie ma takiej potrzeby. Zapraszam. - Wskazał motorówkę.

powinien czuć obawę przed wstąpieniem do świątyni, tym bardziej że dopiero co pozbawił

Wprawdzie rzadko, ale zdarzało mu się być odtrącanym. Nigdy nie przejmował się
Lucien potrząsnął głową. Zaczynał się domyślać, po kim Alexandra odziedziczyła
kochał.

- Oczywiście! - zirytowała się. - I wiem, że mogę ją przekazać wyłącznie Blaque'owi.

- Idzie lepiej, niż sądziłem - stwierdził Robert, podążając za jego wzrokiem.
Wytężyła całą wolę.
- Przepraszam...